خدا ودشمنى در راه خدا ، فقر ، غنى ، قضا ، قدر ، جبر ، اختيار ، قناعت ، تقوى ونقوى صفتى ، نعمت ، امر بمعروف ، نهى از منكر ، روزه ، انفاق در راه خدا ، نيت ، واجبات و مستحبات ، وطن ، تقيه ، همبستگى بين فرق اسلامى ، توسل ، ولايت ، امامت ، تهذيب نفس ، يتيم ، يقين ، دعا ، انتظار فرج ، توبه ، استغفار ، ذكر ، زيارت ، عزادارى ومصيبت ، شعرو مديحه سرائى ، پند واندرز وموعظه . . . . اينها و واژه هاى ديگر مى باشد كه تا به حال تحريف بقدرى با آنها بازى نموده كه گفتن حقيقت آن بر ايمان ، ضد خود كلمه و واژه را پيدا نموده است . اغلب اين لغات را مى توانيم در نهج البلاغة پيدا كنيم و معناى عملكرد صحيح آن را از زبان على امير المؤمنين ( ع ) شنيده و گوش براي عمل باز كنيم . البته دانشمندان روشن ضمير و درد مند ودرمان جو وآگاه اسلامى مسئوليت بس خطيرى در اين مورد دارند . حوزه هاى علميه ، روحانيون ، مراجع تقليد ، رهبران اسلامى و فكرى از همه بيشتر مسئولند و وظيفه دار تشكيل دادن مجمع هاى علمى با همكارى گروههاى مختلف دانشمندان از علوم ديگر هستند و دست به فرهنگ نويسى و واژه نويسى اسلامى بزنند و واژه هاى اسلامى را با معناى صحيح مطابق زمان وحال عرضه دارند و غبار ظلمت وجهل وظلم را از اين واژه ها و ديگر معارف اسلامى برگيرند ، تا اينكه وظيفه حقيقى گروههاى مختلف اجتماعى تعيين وقدمى جلوتر براي تكامل اسلام برداشته شود واجتماعى بر سيستم توحيد و كلمه ء لا إله الا الله تشكيل شود .